Stof tot nadenken

Bij ons in de keuken staat een kast. Het is zo’n handig Zweeds meubel dat we ooit als bouwpakket kochten. Het is met het ons gezin meegegroeid door er steeds uitbreidingen bij te kopen. Het begon met 3 staanders en wat planken. Met de functie van stereo-en-TV-meubel. Heel overzichtelijk en het wekelijkse afstoffen (onderhoud) kostte nauwelijks moeite.

Nu is het een uitgebreid wandmeubel met vele functies. Hieronder volgt een kleine selectie van de huidige manieren van gebruik:

  • Entertainment (stereo, spellen, legpuzzels, knutselmaterialen)
  • Financiën (archief voor betaalde facturen, spaarvarkens, beker met kleingeld voor de wekelijkse uitbetaling van zakgelden en voor giften aan collectanten)
  • Bar (buiten bereik van kinderen houden van sterke dranken en stoffige wijn-, bier- en borrelglazen)
  • Kantoor (uitpuilend postvakje, printer, oplaad-station voor gadgets)
  • Bibliotheek (kookboeken, tijdschriften)
  • Expositie (fotolijsten, kinderkunstwerken)

Je begrijpt dat dat afstoffen nu veel meer moeite kost. Sterker nog, zelfs de externe partij waaraan wij de schoonmaak van ons huishouden hebben geoutsourced waagt zich hier niet aan. Veel te veel werk. Bovendien is er een veel te groot risico dat de processen die zich in en rond de kast afspelen, door het afstoffen in de problemen komen. Kortom: dat afstoffen gebeurt niet. Het is veel te specifiek en dus te lastig. Daarentegen weet onze ZPZP-er (zelfstandige poetser zonder personeel) wel raad met de vloeren, de badkamer en de toiletten, want dat is gewoon standaard-poetswerk.

Moeten we op basis daarvan dan concluderen dat outsourcing alleen goed werkt voor gestandaardiseerde processen? Het is in ieder geval wel veel eenvoudiger en minder risicovol. En je kunt altijd heel gemakkelijk van je outsourcingspartner af, want er zijn genoeg anderen die het hetzelfde kunstje kennen. Toch?

Moeten we wellicht ook concluderen dat een uitbreidbaar, multifunctioneel systeem uiteindelijk slecht onderhoudbaar wordt? Volgens mij hangt dat heel sterk af van de mate van regie. Mijn gezin bestaat nu uit 6 personen. Ieder gezinslid geeft zijn eigen invulling aan het gebruik van onze keukenkast. Er is feitelijk onvoldoende regie over het gewenste gebruik ervan. We laten de boel een beetje de boel omdat we onze energie al opmaken aan de primaire gezinsprocessen. Daardoor waagt niemand zich aan het wegwerken van de stoflagen in onze keukenkast.

Gebrek aan standaardisatie en regie kan dus leiden tot een stoffige bedoening, vooral in de hoekjes waar de dynamiek laag is, zoals bij mijn verzameling borrelglaasjes, want ik drink maar heel af en toe (geen primair proces…). En omdat er zoveel stof op ligt, laat ik die mooie borrelglazen maar gewoon stoffig en drink mijn slaapmuts uit een espressokopje (koffie drinken is voor mij wél een primair proces). En zo zie je dat er door achterstallig onderhoud ook nog eens oneigenlijk gebruik van middelen ontstaat. Wat een zooitje. Ach, het geeft in ieder geval stof tot nadenken.

Advertenties

Over Mark Nankman
Holistische doendenker & verwoed blogger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: